Laatste dag in Ecuador

Mijn laatste dag in Ecuador begon al om half drie vannacht toen ik probeerde in te checken voor mijn vlucht morgenochtend. Immers, je kunt bij KLM 30 uur van tevoren online inchecken. Na de schok van mijn wekker, waggelde ik slaapdronken naar het business center van het hotel, dat gelukkig 24 uur per dag open is. Ik checkte mijn e-mail en zag dat KLM netjes precies 30 uur van tevoren de check-in reminder had gestuurd, met de link en alle gegevens; lekker makkelijk. En toen kon ik nog niet inchecken! Ik heb met mijn slaperige hoofd twintig keer terug geteld: “30 uur van tevoren is toch echt 2.20u ‘s nachts in Guayaquil”. Op de site van KLM kon ik niks vinden, dus maar een Tweet de wereld in gegooid en binnen 7 minuten had ik al een reactie van KLM’s Jerome via Twitter. Dat doen ze dan wel weer erg goed. De teleurstelling was daarom niet minder groot toen hij me vertelde dat vluchten vanuit Guayaquil een uitzondering is: we kunnen pas 14 uur van tevoren inchecken, dat is dus om half 7 vanavond (ja ik heb het weer 20 keer teruggerekend). Wat het vooral betekent, is dat de mensen die vanaf Bonaire vliegen, en dus 5 uur later opstappen, éérder kunnen inchecken dan ik! En daar baal ik van als een stekker. Ik zie het namelijk al helemaal voor me: het vliegtuig volgeboekt en de enige stoel die nog over is, is de middelste stoel in crappy economy class tussen twee dikke toeristen ingekneld die een week op het strand in Bonaire hebben liggen bakken…

Gek hè, een van de redenen voor mijn sabbatical was om los te komen van al dat georganiseerde, tot in de puntjes geregelde leven dat wij in Nederland leven. En als er dan iets mis gaat, we dat niet meer accepteren en boos worden. Ik hoopte, na twee maanden in een land waar het leven minder goed georganiseerd is, wat beter om te kunnen gaan met de dingen die niet lopen zoals ze moeten lopen. Hoe snel verval je weer in je oude patroon! En ik ben nog niet eens terug in Nederland! Terugkijkend op de afgelopen twee maanden realiseer ik me dat het leven in Ecuador eigenlijk best wel goed georganiseerd is. Ik merk daarbij wel op dat mijn verwachtingen vooraf waren, dat het veel chaotischer zou zijn dan in Nederland en dat ik met “de flow” mee moest gaan. Dan is je instelling natuurlijk anders. Mijn ervaring met het inchecken bij KLM in Nederland was super en ik had diezelfde verwachting nu weer. Of tenminste dat ze mij de uitzondering in Guayaquil hadden meegedeeld, want ik heb per slot van rekening in oktober vorig jaar mijn ticket al geboekt.

Is de conclusie dan dat ik mijn verwachtingen in Nederland naar beneden moet bijstellen? Dat heeft voor mij hier in Ecuador goed gewerkt; ik ben zonder grote ergernissen de twee maanden “doorgekomen”. Sterker nog, ik kan de manier van leven hier erg waarderen. De mensen zijn ontzettend aardig en open, het land is prachtig en enorm gevarieerd en met de bus kom je echt overal en op tijd. Ik heb het land en de mensen in mijn hart gesloten. Ik hoop dat ik er nog een keer terug kan komen. Dag Ecuador! :(

Hallo Nederland :-)

Galapagos in 1 woord: wow!

Zo, ik ben weer in de bewoonde wereld, na een weekje rondvaren in de Galapagos archipel. Wat een fantastische reis was het. We hadden alle ingrediënten voor een geslaagde reis: een geweldige boot met een supercrew, een gids met ontzettend veel ervaringen humor, leuke mensen op de boot en uiteraard de prachtige landschappen, verschillende dieren op land en zee die Galapagos rijk is. De variëteit aan landschappen op de verschillende eilanden is echt ongekend. Je valt van de ene verbazing in de andere. En soms is het gewoon teveel om allemaal tot je te nemen.

spelen met een zeeleeuw!

We waren enorm verwend, want we hebben in de afgelopen acht dagen zo’n beetje alles gezien waarvoor je naar Galapagos komt: blue footed boobies, red footed boobies, nazca boobies, zeeleeuwen, land- en zeeleguanen, schildpadden en haaien. Ik heb tijdens mijn duiken niet zoveel verschillende soorten vissen gezien als deze week met “alleen maar” snorkelen! En haaien, zo ontzettend veel dat de gids ons de “haaiengroep” noemde. En de zeeleeuwen zijn er echt in overvloed. De jongere zeeleeuwen komen zelfs met je spelen in het water! Laat een reisgenootje daar nou net een foto van hebben gemaakt! :-)

Blue Footed Booby

Het was echt het hoogtepunt van mijn reis; ik heb ontzettend veel foto’s gemaakt. Ik heb in mijn album een heel kleine selectie toegevoegd. De rest komt in mijn album, dat vast heel dik wordt ;-) . Momenteel ben ik even in Guayaquil en morgen vertrek ik voor een paar dagen strand in Montañita. En dan is het weer voorbij… maar nu nog even genieten van de laatste week en nagenieten van Galapagos!

Zakkenrollers, pim-pam-pet en schildpadden

Het lijkt alweer een hele tijd geleden dat ik in Quito aankwam, maar dat is pas 4 dagen geleden! Ik was nog geen uur in de hoofdstad van Ecuador of ik zag een zakkenroller bezig zijn slag te slaan bij een vrouw die mij tegemoet liep. Eigenlijk probeerde hij vrij opvallend de portemonnee uit de jaszak van deze dame te halen. In een reflex wees ik ontsteld naar de jaszak en riep ik hard: “¡Oi, perdon!” Waarom ik dat riep weet ik ook niet, maar het had wel effect: de vrouw hield snel haar hand op haar portemonnee en de zakkenroller trok zich terug! Hij keek mij met een zeer boze blik aan en ik liep snel door met mijn tas stevig onder mijn arm gekneld.

Ondanks dit incident vond ik Quito echt een leuke stad, heel levendig en druk, met een goed bussennetwerk waar je ook nog wat van kunt snappen. Helaas regende het de middagen dat ik er was, dus ik heb er niet heel erg veel van kunnen zien. Ik heb mezelf laten fotograferen op de evenaar, heb wat rondgewandeld in de oude binnenstad, op terrasjes gezeten in de nieuwe stad,  de Nederlandse ambassade bezocht (héérlijk om wat Nederlands te spreken) en heb nog wat geshopt ;) . Door de regen was het best koud en ik snakte echt naar warmer weer…

En dat heb ik ook gekregen! Ik ben nu op Santa Cruz, het dichtsbevolkte eiland van de Galapagos archipel: er wonen 20.000 mensen. Het is hier werkelijk prachtig, heet en relaxt. Op de vlucht hiernaar toe zat ik naast een Nederlandse vrouw en haar half Nederlandse en half Ecuadoriaanse dochter. Het bleek dat zij op de Nederlandse ambassade werkte en dat ik haar donderdag al had ontmoet! Wat een grappig toeval. Ze woont al 16 jaar in Ecuador en ze leert haar dochter Nederlands te spreken. Onder anderen door spelletjes met haar te spelen. Ze hadden een reissetje van pim-pam-pet meegenomen, en dat hebben we dan ook gezellig zitten spelen. Dat was lang geleden!

Eenmaal aangekomen op Baltra airport Galapagos, werden we in een bus gestopt en daarna met een bootje naar Santa Cruz gebracht. Ik had verwacht dat ik pas mooie dingen zou zien als ik op de boot zou zitten en rondom de eilanden zou varen. Maar niets is minder waar. Zelfs al op het bootje zagen we een zeeleeuw liggen slapen op een rode boei midden in het water. In Puerto Ayora wemelt het van de grote vogels (pelikanen, aalscholver en andere waar ik de namen niet van weet), zeeleeuwen op de steigers, leguanen op straat en reuzeschildpadden in het reservaat. Ik heb al een heleboel foto´s gemaakt, maar internet is hier (net als het leven ;) ) langzaam. Deze hebben jullie dus nog tegoed!

Dinsdag ga ik 8 dagen rondreizen op een boot en ik kan niet wachten! Ik heb er zoveel zin in! Maar tot die tijd lekker luieren op het strand, steiger en terras :-D